♣ALICE AND THE STRAY CAT♣

edit @ 6 Apr 2008 18:45:28 by ♣MADE IN WONDERLAND♣

edit @ 6 Apr 2008 18:51:19 by ♣MADE IN WONDERLAND♣

 

 คำเตือน:นิทานสัปดนเรื่องนี้ได้มีการดัดแปลงจากฉบับจริงโดยสิ้นเชิง -*- 

ส่วนผสม:  สาระ 0.00000000000000000000000001%

              เค้าโครงเดิม 1%

              ความรั่วของคนเขียน 99%

 

 

       อลิซเริ่มเบื่อที่จะนั่งอยู่ข้างๆพี่สาวโดยไม่มีอะไรทำ  เธอเหลือบมองหนังสือแมกกาซีนที่พี่สาวของเธอถือไว้ในมือหลายครั้ง  ด้วยหนังสือเล่มนั้นมีแต่รูปของมนุษย์เพศชายกล้ามล่ำและบทสัมภาษณ์ของไอ้หน้าตี๋ฝีมือมีดหมอหลายคน มันไม่ได้น่าสนใจเลยสักนิด...อลิซคิด

 

         แต่เป็นด้วยวันนี้เธอเป็นฝ่ายอ้อนวอนขอให้พี่สาวอ่านหนังสือให้เธอฟังเอง  เธอจึงจำต้องยอมรับชะตากรรมที่ตนได้ก่อไว้แทน 

         อลิซชั่งใจ ( อย่างละเอียดที่สุดเท่าที่จะทำได้  แม้ว่าอุณหภูมิของโลกที่ร้อนขึ้นจะทำให้เธอรู้สึกง่วงและเฉาจนจะกลายเป็นร้อนในก็ตามเถอะ) ว่าการทำอย่างอื่นคงจะสนุกกว่าการนั่งฟังพี่สาวของเธอเพ้อถึงความหล่อเลิศเพอร์เฟ็คเกินมนุษย์ของไอ้ตี๋และสตรีมีดหมอในหนังสืออย่างนี้หรือเปล่า...

 

 

           ทันใดนั้น มาสคอตกระต่ายขาวตาบอดสีตัวหนึ่งก็วิ่งผ่านมาตรงที่ใกล้ๆกับเธอ  มันวิ่งผ่าไฟแดงเพราะคิดว่าเป็นไฟเขียว  และโดดขึ้นรถเมล์เขียวแทนที่จะขึ้นรถปอ.

  

      แต่ภาพที่เห็นนั้นดูเหมือนไม่มีอะไรแปลกประหลาด เพราะอลิซเองก็ไม่ได้คิดว่าเป็นเรื่องผิดปกติเท่าไรนัก ที่ได้ยินกระต่ายพูดกับตัวเองแบบรีบร้อนว่า

 

 

        " สา*** ! **ต้องสายแน่ ๆเลยแม่*** " 

         (กระต่ายเกรียนโดนเซ็นเซอร์)

 

        เมื่อลองมาคิดดูภายหลัง อลิซคิดว่าเธอควรจะรู้สึกประหลาดใจในเรื่องนี้ แต่ในตอนนั้นมันกลับกลายเป็น เรื่องปกติธรรมดาเสียเหลือเกิน

 

 

       แล้วจากนั้นกระต่ายก็หยิบนาฬิกาโรเล็กซ์เก๊ออกมาจากกระเป๋าเสื้อกั๊ก พร้อมกับก้มลงมองเวลา แล้วมันก็วิ่งต่อไปด้วยท่าทางที่รีบร้อน อลิซก็ลุกขึ้นยืน เพราะเพิ่งนึกขึ้นมาได้ว่า เธอยังไม่เคยเห็น(มาสคอต)กระต่ายที่ใส่เสื้อกั๊กเกรียนๆหรือพกนาฬิกาเก๊ราคา99บาทมาก่อนเลย..... 

       และด้วยความที่สงสัยอย่างเหลือประมาณ อลิซรีบวิ่งตามกระต่ายตัวนั้นไป  ข้ามถนน  สะพานลอย ต่อรถไฟฟ้า ลงท่าเรือ ขึ้นรถเมล์ และโชคดี ที่วิ่งไปทันและเห็นมันหายลงไปในโพรงใหญ่โพรงหนึ่ง

 

       เพียงเดี๋ยวเดียวอลิซก็ตามลงไปในโพรงโดยไม่ได้ทันฉุกใจคิดแม้แต่น้อยเลยว่า เธอจะกลับออกมาจากโพรงนี้ได้ด้วยวิธีใดอีก....ในโพรงกระต่ายนั้นทอดยาวไปเหมือนอุโมงค์ แล้วจู่ ๆ ก็มีแสงสว่างวาบสาดส่องมาทางเธอ  รู้ตัวอีกทีก็ต่อเมื่อ...

 

 

 

                  เธอได้ถูกรถไฟใต้ดินสถานีสีลมทับแบนเสียแล้ว....

 

 

 

ฉบับมนุษย์ทั่วไปอ่าน เชิญทางนี้ http://sukumal.net/i_story/aris/wonderland01.html

 

 

edit @ 28 Mar 2008 22:01:26 by ♣MADE IN WONDERLAND♣